مناجات شعبانیه

۱

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

ای خدای من، درود و سلام بر محمد و خاندان محمد فرست

۲

وَٱسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعَوْتُكَ

تو دعای مرا را شنوایی هرگاه که نزد تو التماس کنم

۳

وَٱسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ

فریاد مرا را شنوایی هرگاه که خواندت نام

۴

وَأَقْبِلْ عَلَيَّ إِذَا نَاجَيْتُكَ

و پذیرایی از من هرگاه که با اعتماد نزد تو تسلیم شوم

۵

فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ

من به سوی تو گریخته‌ام و برابر تو ایستاده‌ام

۶

وَوَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِيناً لَكَ

برابر تو ایستاده‌ام، تسلیم و انقیاد را نشان داده

۷

مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ

از تو تضرع می‌کنم

۸

رَاجِياً لِمَا لَدَيْكَ ثَوَابِي

و امید ثواب را که برای من داری می‌بندم

۹

وَتَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي

تو آگاه‌ای از آنچه در درون نهانم

۱۰

وَتَخْبُرُ حَاجَتِي

و از احتیاجات مرا آگاه‌ای

۱۱

وَتَعْرِفُ ضَمِيرِي

و آگاه‌ای از آنچه در وجدان مرا است

۱۲

وَلاَ يَخْفَىٰ عَلَيْكَ أَمْرُ مُنْقَلَبِي وَمَثْوَايَ

و تمام حرکت و سکون مرا می‌شناسی

۱۳

وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِي

و نیز تمام سخنان‌ی که خواهم آغاز کردن

۱۴

وَأَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِي

و تمام التماسات‌ی که خواهم ابراز داشت

۱۵

وَأَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِي

و تمام آرزوهایی که برای آینده‌ام امیدوار هستم

۱۶

وَقَدْ جَرَتْ مَقَادِيرُكَ عَلَيَّ يَا سَيِّدِي

ای آقای من، تمام فیصله‌های تو در باره‌ام واقع شده‌اند

۱۷

فِيمَا يَكُونُ مِنِّي إِلَىٰ آخِرِ عُمْرِي

در همه‌چیزی که برای من روی می‌دهد تا پایان عمر

۱۸

مِنْ سَرِيرَتِي وَعَلانِيَتِي

از پنهان تا آشکار، من تجربه خواهم کردن

۱۹

وَبِيَدِكَ لاَ بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَنَقْصِي

و در دست تو، نه کسی دیگری، قرار دارد سود و زیان من

۲۰

وَنَفْعِي وَضَرِّي

و تمام منافع و مضرات‌ی که بر من رود

۲۱

إِلٰهِي إِنْ حَرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا ٱلَّذِي يَرْزُقُنِي

پروردگار، اگر تو از من روزی ستانی، پس کیست دیگری که روزی‌ام دهد؟

۲۲

وَإِنْ خَذَلْتَنِي فَمَنْ ذَا ٱلَّذِي يَنْصُرُنِي

اگر تو مرا ترک کنی، پس کیست دیگری که یاری‌ام رساند؟

۲۳

إِلٰهِي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَحُلُولِ سَخَطِكَ

پروردگار، از غضب تو و رنجش تو پناه می‌خواهم

۲۴

إِلٰهِي إِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ

ای پروردگار، اگر من لایق رحمت تو نیستم

۲۵

فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ

تو یقیناً شایسته‌ای برای مرا بخشندگی بر حسب جود خویش

۲۶

إِلٰهِي كَأَنِّي بِنَفْسِي وَاقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ

پروردگار، گویا من خود را برابر تو دیده‌ام ایستاده

۲۷

وَقَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ

پوشیده شده توسط نیکی اعتماد مرا بتو

۲۸

فَقُلْتَ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَتَغَمَّدْتَنِي بِعَفْوِكَ

تو آنچه شاید تو فرمودی و مرا با بخشش خویش پناه دادی

۲۹

إِلٰهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَىٰ مِنْكَ بِذٰلِكَ

پروردگار، اگر تو مرا بخشنی، پس کیست دیگری که سزاوارتر از تو برای بخشش

۳۰

وَإِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَلَمْ يُدْنِنِي مِنْكَ عَمَلِي

اگر موت من نزدیک باشد و عمل‌های من مرا به تو نزدیک نکرده

۳۱

فَقَدْ جَعَلْتُ ٱلإِقْرَارَ بِٱلذَّنْبِ إِلَيْكَ وَسِيلَتِي

من این اعتراف گناه را بر خود وسیله‌ای ندارم برای نزدیکی به تو

۳۲

إِلٰهِي قَدْ جُرْتُ عَلَىٰ نَفْسِي فِي ٱلنَّظَرِ لَهَا

پروردگار، من به نفس خود ستم کردم، آن را نگاهداری نکردم

۳۳

فَلَهَا ٱلْوَيْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا

آن هلاک می‌شود اگر تو مرا بخشنی نکنی

۳۴

إِلٰهِي لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَيَّ أَيَّامَ حَيَاتِي

پروردگار، تو هرگز از احسان به من دست نشنادی تمام عمر‌ام

۳۵

فَلاَ تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنِّي فِي مَمَاتِي

پس از احسان به من دست مکش وقت مردن‌ام

۳۶

إِلٰهِي كَيفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لِي بَعْدَ مَمَاتِي

پروردگار، چگونه می‌توانم ناامید شوم از نظر‌مهری تو به من بعد از مرگ

۳۷

وَأَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِي إِلاَّ ٱلْجَمِيلَ فِي حَيَاتِي

درحالی‌که تو همیشه بخیر نسبت‌ام کردی تمام عمر‌ام

۳۸

إِلٰهِي تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ

پروردگار، کارهای مرا بدان طریقه تصرف کن که شایسته‌ی تو است

۳۹

وَعُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلَىٰ مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ

و بر من گناهکار که تحت نادانی‌ام، احسان کن

۴۰

إِلٰهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوباً فِي ٱلدُّنْيَا

پروردگار، تو گناهان مرا در این جهان پنهان داشته‌ای

۴۱

وَأَنَا أَحْوَجُ إِلَىٰ سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ فِي ٱلأُخْرَىٰ

اما من به پنهان کردن آن‌ها در آخرت به زیاد احتیاج دارم

۴۲

إِلٰهِى قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَىَّ إِذْ لَمْ تُظْهِرْها لِأَحَدٍ مِنْ عِبادِكَ الصَّالِحِينَ

الهی، تو از بخت نیک بر من احسان کردی که آن‌را بر هیچ‌یک از بندگان نیکوی خود ظاهر نکردی

۴۳

فَلاَ تَفْضَحْنِي يَوْمَ ٱلْقِيَامَةِ عَلَىٰ رُؤُوسِ ٱلْأَشْهَادِ

پس مرا روز قیامت برابر گواهان رسوا مکن

۴۴

إِلٰهِي جُودُكَ بَسَطَ أَمَلِي

پروردگار، جود تو است که امید‌ام را گسترش داد

۴۵

وَعَفْوُكَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِي

و یقیناً بخشش تو برتر از عمل‌های من است

۴۶

إِلٰهِي فَسُرَّنِي بِلِقَائِكَ يَوْمَ تَقْضِي فِيهِ بَيْنَ عِبَادِكَ

پروردگار، پس دل مرا شادمان کن وقتی که برابرت آیم روز حکم تو بر بندگان

۴۷

إِلٰهِي ٱعْتِذَارِي إِلَيْكَ ٱعْتِذَارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ

پروردگار، من معافی‌خواهی ای را تقدیم می‌کنم که محتاج پذیرش آن هستم

۴۸

فَٱقْبَلْ عُذْرِي يَا أَكْرَمَ مَنِ ٱعْتَذَرَ إِلَيْهِ ٱلْمُسِيئُونَ

پس معافی‌ام را بپذیر، ای بخشایش‌تر تمام آن‌کسان‌ی که برابر آن‌ها گناهکاران معافی‌خواهی می‌کنند

۴۹

إِلٰهِي لاَ تَرُدَّ حَاجَتِي

پروردگار، التماس مرا ردّ مکن

۵۰

وَلاَ تُخَيِّبْ طَمَعِي

و امید مرا از تو خام مگذار

۵۱

وَلاَ تَقْطَعْ مِنْكَ رَجَائِي وَأَمَلِي

و مرا از امید و انتظار تو محروم مکن.

۵۲

إِلٰهِي لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِي لَمْ تَهْدِنِي

پروردگارا، اگر تو مرا خوار کردن چاہتی، مرا را ہدایت نمی کردی.

۵۳

وَلَوْ أَرَدْتَ فَضِيحَتِي لَمْ تُعَافِنِي

اگر تو خواستی مرا خوار سازی، عذر مرا را نپذیرفتی.

۵۴

إِلٰهِي مَا أَظُنُّكَ تَرُدُّنِي فِي حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمْرِي فِي طَلَبِهَا مِنْكَ

پروردگارا، امیدوار نیستم که درخواست مرا را ردّ کنی که تمام عمرم از تو خواسته‌ام.

۵۵

إِلٰهِي فَلَكَ ٱلْحَمْدُ أَبَداً أَبَداً دَائِماً سَرْمَداً

پروردگارا، تمام ستایش برای تو، ہمیشه، ہمیشه، دائماً و ابداً

۵۶

يَزِيدُ وَلاَ يَبِيدُ كَمَا تُحِبُّ وَتَرْضَىٰ

با کثرت و بی‌زوال، چنان که تو دوست داری و خواهی.

۵۷

إِلٰهِي إِنْ أَخَذْتَنِي بِجُرْمِي أَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ

پروردگارا، اگر تو مرا بر گناه کیفر دهی، من به بخشش تو تمسک خواهم جست،

۵۸

وَإِنْ أَخَذْتَنِي بِذُنُوبِي أَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ

و اگر تو مرا سزا دهی بر گناهان، من به غفران تو دست خواهم گیرید.

۵۹

وَإِنْ أَدْخَلْتَنِي ٱلنَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّي أُحِبُّكَ

و اگر تو مرا در آتش اندازی، بدان اهالی آتش خبر خواهم داد که من تو را دوست دارم.

۶۰

إِلٰهِي إِنْ كَانَ صَغُرَ فِي جَنْبِ طَاعَتِكَ عَمَلِي

پروردگارا، اگر عملم درباره‌ی طاعت تو کم و ناچیز باشد،

۶۱

فَقَدْ كَبُرَ فِي جَنْبِ رَجَائِكَ أَمَلِي

بس امید مرا نسبت به انتظار از تو بسیار است.

۶۲

إِلٰهِي كَيْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِٱلْخَيْبَةِ مَحْرُوماً

پروردگارا، چگونه ممکن است که مرا از تو مایوس و محروم برگردانی

۶۳

وَقَدْ كَانَ حُسْنُ ظَنِّي بِجُودِكَ أَنْ تَقْلِبَنِي بِٱلنَّجَاةِ مَرْحُوماً

که خوب‌گمانم نسبت به احسان تو اینست که بخت مرا برگردانی و نجات دهی.

۶۴

إِلٰهِي وَقَدْ أَفْنَيْتُ عُمْرِي فِي شِرَّةِ ٱلسَّهْوِ عَنْكَ

پروردگارا، تمام عمرم را در غفلت از تو سپری کردم

۶۵

وَأَبْلَيْتُ شَبَابِي فِي سَكْرَةِ ٱلتَّبَاعُدِ مِنْكَ

و تمام جوانی خود را در دوری از تو سپری کردم.

۶۶

إِلٰهِي فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ أَيَّامَ ٱغْتِرَارِي بِكَ

پروردگارا، از خیالات باطلم بیدار نشدم

۶۷

وَرُكُونِي إِلَىٰ سَبِيلِ سَخَطِكَ

و از پیمودن راه ناخشنودی تو دست نکشیدم.

۶۸

إِلٰهِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَٱبْنُ عَبْدِكَ قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ

پروردگارا، باوجود اینکه من بنده‌ی تو و فرزند بنده‌ی تویم، اکنون پیش تو ایستاده‌ام

۶۹

مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ إِلَيْكَ

و درباره‌ی احسان تو از تو التماس می‌کنم.

۷۰

إِلٰهِي أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَيْكَ مِمَّا كُنْتُ أُوَاجِهُكَ بِهِ

پروردگارا، من بنده‌ای هستم که بی‌شرمی خود را نفی می‌کنم

۷۱

مِنْ قِلَّةِ ٱسْتِحْيَائِي مِنْ نَظَرِكَ

از رفتار بی‌حیا و بی‌شرمانه‌ی خود پیش تو

۷۲

وَأَطْلُبُ ٱلْعَفْوَ مِنْكَ إِذ ِٱلْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ

بخشش تو را می‌خواهم که بخشش از صفات بزرگی تو است؛

۷۳

إِلٰهِي لَمْ يَكُنْ لِي حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ

پروردگارا، قوّه‌ی آن را ندارم که از معصیت تو دست بکشم

۷۴

إِلاَّ فِي وَقْتٍ أَيْقَظْتَنِي لِمَحَبَّتِكَ

جز آنجا که تو مرا برای محبت خود بیدار ساختی

۷۵

وَكَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَكُونَ كُنْتُ

بنابراین آرزو کردم که من بالکل آنطوری باشم که تو می‌خواهی.

۷۶

فَشَكَرْتُكَ بِإِدْخَالِي فِي كَرَمِكَ

پس تو را شکر گزارم، که مرا در احسان خود درج کردی

۷۷

وَلِتَطْهِيرِ قَلْبِي مِنْ أَوْسَاخِ ٱلْغَفْلَةِ عَنْكَ

و دل مرا از کثافت غفلت از تو پاک کردی.

۷۸

إِلٰهِي ٱنْظُرْ إِلَيَّ نَظَرَ مَنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ

پروردگارا، بمن نظر ایندیش همچون آنکه تو او را خوانی و او سخن‌شنو شود

۷۹

وَٱسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَأَطَاعَكَ

و او را در خدمت خود به یاری تو برکار برد و او فرمانبردار شود.

۸۰

يَا قَرِيباً لاَ يَبْعُدُ عَنِ ٱلْمُغْتَرِّ بِهِ

ای نزدیک آنکه از دور دست نیست از دوستداران خود

۸۱

وَيَا جَوَاداً لاَ يَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ

ای بردبار آنکه بسیار بخشاینده‌ای برای آنکه امیدوار تو باشند به پاداش تو!

۸۲

إِلٰهِي هَبْ لِي قَلْباً يُدْنِيهِ مِنْكَ شَوْقُهُ

پروردگارا، دل مرا ببخش آنچه شوق تو، بمن نزدیک تو کند،

۸۳

وَلِسَاناً يُرْفَعُ إِلَيْكَ صِدْقُهُ

و زبانی که راستی‌اش سوی تو بر آید،

۸۴

وَنَظَراً يُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ

و چشمی که حقیقت‌اش بمن نزدیک تو کند.

۸۵

إِلٰهِي إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَيْرُ مَجْهُولٍ

پروردگارا، هر‌کس تو را شناسد، هرگز ناشناخته نماند،

۸۶

وَمَنْ لاَذَ بِكَ غَيْرُ مَخْذُولٍ

و هر‌کس پناه تو را خواهد، هرگز ناامید نگردد،

۸۷

وَمَنْ أَقْبَلْتَ عَلَيْهِ غَيْرُ مَمْلُولٍ

و هر‌کس سوی تو روی کند، بذلّت و خوار‌شدگی دچار نشود.

۸۸

إِلٰهِي إِنَّ مَنِ ٱنْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنِيرٌ

پروردگارا، هرکس بر راه تو استقامت یابد، روشن‌گری یابد،

۸۹

وَإِنَّ مَنِ ٱعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجِيرٌ

و هر‌کس پناه تو را جوید، پناه یابد.

۹۰

وَقَدْ لُذْتُ بِكَ يَا إِلٰهِي فَلاَ تُخَيِّبْ ظَنِّي مِنْ رَحْمَتِكَ

هرآئینه من پناه تو گزیده‌ام، پروردگارا! پس میل مرا در رحمت تو مکن

۹۱

وَلاَ تَحْجُبْنِي عَنْ رَأْفَتِكَ

و مرا از رحمت خود نیفکن.

۹۲

إِلٰهِي أَقِمْنِي فِي أَهْلِ وِلايَتِكَ

پروردگارا، مرا در میان آنانی قرار ده که نزد تو پرستش می‌کنند،

۹۳

مُقَامَ مَنْ رَجَا ٱلزِّيَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ

و مرا در آن موضع قرار ده که امید‌داران افزایش محبت تو براند.

۹۴

إِلٰهِي وَأَلْهِمْنِي وَلَهاً بِذِكْرِكَ إِلَىٰ ذِكْرِكَ

پروردگارا، مرا الهام ده شوق بر‌آمده‌ای نسبت به یاد تو،

۹۵

وَهِمَّتِي فِي رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِكَ وَمَحَلِّ قُدْسِكَ

و رغبتی درباره‌ی پناه‌گیری در نام‌های تو و مقام قدس تو.

۹۶

إِلٰهِي بِكَ عَلَيْكَ إِلاَّ أَلْحَقْتَنِي بِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِكَ

پروردگارا، از تو درخواست می‌کنم به نام‌های تو که مرا در دار اطاعت‌کاران خود قرار ده

۹۷

وَٱلْمَثْوَىٰ ٱلصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِكَ

و در حرم پاک خشنودی خود.

۹۸

فَإِنِّي لاَ أَقْدِرُ لِنَفْسِي دَفْعاً

زیرا من قوه‌ی دفع ضرری ندارم

۹۹

وَلاَ أَمْلِكُ لَهَا نَفْعاً

و نه قوه‌ی جلب کار و منفعتی.

۱۰۰

إِلٰهِي أَنَا عَبْدُكَ ٱلضَّعِيفُ ٱلْمُذْنِبُ

پروردگارا، من بنده‌ی ضعیف و گناهکار تو هستم—

۱۰۱

وَمَمْلُوكُكَ ٱلْمُنِيبُ

و بندهٔ توبه‌کارت

۱۰۲

فَلاَ تَجْعَلْنِي مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ

پس مرا در میان کسانی که تو رویت را از ایشان برگردانیده‌ای مگنجان

۱۰۳

وَحَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ

و آنان که از بخشش تو به‌سبب خطاهاشان محروم شده‌اند

۱۰۴

إِلٰهِي هَبْ لي كَمَالَ ٱلاِنْقِطَاعِ إِلَيْكَ

پروردگارا، مرا به‌طلب تمام‌دلی در عبادت تو گرانت فرما

۱۰۵

وَأَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ

و دل‌های ما را روشن ساز به‌نور نگاه ایشان به‌سوی تو

۱۰۶

حَتَّىٰ تَخْرِقَ أَبْصَارُ ٱلْقُلُوبِ حُجُبَ ٱلنُّورِ

تا نظر دل‌های ما پردهٔ نور را سوراخ کند

۱۰۷

فَتَصِلَ إِلَىٰ مَعْدِنِ ٱلْعَظَمَةِ

و به‌جوهرهٔ عظمت رسد

۱۰۸

وَتَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ

و جان‌های ما معلّق شود به‌شکوه قدسیت تو

۱۰۹

إِلٰهِي وَٱجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ

پروردگارا، مرا از جملهٔ آنان قرار ده که تو ایشان را خواندی و ایشان اجابت کردند

۱۱۰

وَلاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ

و آنان که نگاه تو به‌ایشان افتاد و بر مقابل عظمت تو بیهوش شدند

۱۱۱

فَنَاجَيْتَهُ سِرّاً وَعَمِلَ لَكَ جَهْراً

پس تو با ایشان راز می‌گویی و ایشان برای تو علانیه عمل می‌کنند

۱۱۲

إِلٰهِي لَمْ أُسَلِّطْ عَلَىٰ حُسْنِ ظَنِّي قُنُوطَ ٱلأَيَاسِ

پروردگارا، ناامیدی سایهٔ غم را بر حسن گمان‌من مکش

۱۱۳

وَلاَ ٱنْقَطَعَ رَجَائِي مِنْ جَمِيلِ كَرَمِكَ

و امید‌های مرا از کرم تو مقطع مکن

۱۱۴

إِلٰهِي إِنْ كَانَتِ ٱلْخَطَايَا قَدْ أَسْقَطَتْنِي لَدَيْكَ

پروردگارا، اگر خطاهای من مرا از فضل تو ساقط ساخته‌اند

۱۱۵

فَٱصْفَحْ عَنِّي بِحُسْنِ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ

پس برای نیکوئی توکل‌های من مرا بیامرز

۱۱۶

إِلٰهِي إِنْ حَطَّتْنِيَ ٱلذُّنُوبُ مِنْ مَكَارِمِ لُطْفِكَ

پروردگارا، اگر خطاهای من مرا از جود کرم‌ات محروم ساخته‌اند

۱۱۷

فَقَدْ نَبَّهَنِي ٱلْيَقِينُ إِلَىٰ كَرَمِ عَطْفِكَ

پس يقین‌های من مرا از جود و لطف تو آمّن می‌سازد

۱۱۸

إِلٰهِي إِنْ أَنَامَتْنِيَ ٱلْغَفْلَةُ عَنِ ٱلإِسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ

پروردگارا، اگر غفلت‌های من مرا خوابید کرده‌اند از هياهویی براى ديدار تو

۱۱۹

فَقَدْ نَبَّهَتْنِي ٱلْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلاَئِكَ

پس شناخت‌های من مرا بيدار ساخته‌اند از عطایای تو

۱۲۰

إِلٰهِي إِنْ دَعَانِي إِلَىٰ ٱلنَّارِ عَظِيمُ عِقَابِكَ

پروردگارا، اگر عذاب سخت‌ات مرا به‌سوی آتش‌دوزخ خواند

۱۲۱

فَقَدْ دَعَانِي إِلَىٰ ٱلْجَنَّةِ جَزِيلُ ثَوَابِكَ

پس ثواب فراوان‌ات مرا به‌سوی بهشت خواند

۱۲۲

إِلٰهِي فَلَكَ أَسْأَلُ وَإِلَيْكَ أَبْتَهِلُ وَأَرْغَبُ

پروردگارا، پس تو را التماس می‌کنم و تقاضا می‌نمایم و درخواست می‌کنم

۱۲۳

وَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

که محمّد و اهل‌بيت‌اش را برکت‌بخش باش

۱۲۴

وَأَنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُدِيمُ ذِكْرَكَ

و مرا در جملهٔ ياد‌کنندگان‌ات درج کن

۱۲۵

وَلاَ يَنْقُضُ عَهْدَكَ

و آنان که پيمان‌ات را تخطی نمی‌کنند

۱۲۶

وَلاَ يَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ

و شکر‌ات را ترک نمی‌فرمایند

۱۲۷

وَلاَ يَسْتَخِفُّ بِأَمْرِكَ

و فرمان‌های تو را حقیر نمی‌شمارند

۱۲۸

إِلٰهِي وَأَلْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ ٱلأَبْهَجِ

پروردگارا، مرا در روشن‌ترین انوار عظمت‌ات غوطه‌ور ساز

۱۲۹

فَأَكُونَ لَكَ عَارِفاً

تا تو را بشناسم

۱۳۰

وَعَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفاً

و جز تو را رها کنم

۱۳۱

وَمِنْكَ خَائِفاً مُرَاقِباً

و از تو ترسم و احتیاط کنم

۱۳۲

يَا ذَا ٱلْجَلاَلِ وَٱلإِكْرَامِ

ای خداوند عظمت و عزّت

۱۳۳

وَصَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَآلِهِ ٱلطَّاهِرِينَ

درود خدا بر محمّد رسول‌الله و بر اهل‌بيت‌اش الطاهرين باد

۱۳۴

وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً

و سلام‌های بی‌شمار بر آن‌ان باد